Anamorphosis, anamorfoz diyelim, bir resmin yalnızca belirli bir açıdan bakıldığında anlamlı görünmesi oyunlarına verilen isim (biyoloji biliminde de bir anlamı var ayrıca). Örneğin şunun gibi. Mesela, otomobil sürücülerinin okuması için asfalt üzerine yazılan yazılar ya da şekiller, üzerlerinden yaya olarak geçerken deforme olmuş görünürken otomobil ile gelen bir kişinin bakış açısından son derece düzgün görünür, bu da anamorfoza örnek teşkil eder (hatta bir ara Almanya’da yollara belli bir mesafeden bakıldığında 3 boyutlu görünen ve kasis varmış izlenimi uyandıran resimler çizildiğini de biliyorum).Bu mevzunun çok sıradışı örneklerinden birisi olan Julian Beever’den de bahsetmeden geçmek olmaz. Kendisi kaldırımlara çizdiği resimlerle ün salmış bir beyefendi. Örneğin aşağıdakin fotoğrafın sadece bu açıdan bakıldığı zaman bu şekilde etkileyici olan, bununla beraber aslında kaldırım taşlarının anamorfik bir şekilde boyanması ile ortaya çıkmış olan bir görüntü olduğuna inanmak kolay değil..
Herhalde yine Beever isimli müthiş şahsiyetin çizdiği şu resimler anamorfik bir çizime doğru açıdan bakmak ve yanlış açıdan bakmak arasında ne kadarlık bir fark olduğunu hissetmenize yardımcı olabilir:
Bunları gördükten sonra Beever’in diğer benzeri çalışmalarına bakmak istiyorsunuzdur muhtemelen.
Sanatsal açıdan bu kadar etkileyici sonuçlar veren bir şeyin, bir tartışma üslubu olarak benimsendiğini düşünün (yoksa yazar sanatsal bir yaklaşımdan yola çıkarak sosyolojik açılımlara mı gidiyor?). Hiç bir yere gitmiyorum, buradayım (Oğuz Atay geldi aklıma “buradayım” deyince, biliyorum, siz de çok seviyorsunuz).